La pobbia de Ca’ Colonetta
L’è creppada la pobbia de cà Colonetta: té chí: la tormenta in sto Luj se Dio voeur l’à incriccada e crich crach, pataslonfeta-là
me l’à trada chí longa e tirenta, dopo ben dusent ann che la gh’era! L’è finida! eppur… bell’e inciodada
lì, la cascia ancamò, la voeur nó morì, adess che ghè chí Primavera…
andemm… nà… la fà sens… guardegh nó